การเลือกสรร มอเตอร์ไซค์ จาก เกรย์มาร์เก็ต

สำหรับผู้ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่มนต์สเน่ห์ของสองล้อคู่ใหญ่ ซึ่งก็มีให้เลือกดูรถใน 2 แหล่งที่เป็นที่นิยมของกลุ่มคนรักบิ๊กไบค์ โดยแบบแรกจะเป็นแบบโชว์รูม หรือตลาด ที่เรียกรวมๆ ว่า เกรย์มาร์เก็ต ที่พูดได้เลยว่ารถที่เห็นขับขี่ในปัจจุบันร้อยล่ะ 70 เป็นรถที่มาจากสองแหล่งนี้อย่างแน่นอน ซึ่งกลุ่มผู้ประกอบกิจการ ผู้นำเข้าอะไหล่เก่า ซึ่ง 100 เปอร์เซ็นต์ มาจากประเทศญี่ปุ่นเป็นบริษัทรายใหญ่นำเข้ามาทีก็เป็นตู้คอนเทนเนอร์ลองคิดดูว่ามันจะมีอะไรบ้างที่อัดแน่นทับถมกันเต็มพิกัด จึงมีความจำเป็นต้องมีการเลือกสรรสภาพแบบเข้าถึงกันนิดนึง เพื่อไม่ให้รู้สึกช้ำใจกันในภายหลัง

ทำไมถึงเรียกว่าผู้ประกอบการค้าของเก่า และ ใบทะเบียนการค้า ตามกฏหมายกำหนด โดยกรมการปกครอง ตามพระราชบัญญัติผู้ค้าของเก่าต้องแสดงบนหนังสืออนุญาตให้เห็นอย่างชัดเจน โดยสิ่งนี้ถือเป็นหนึ่งเครื่องการันตีได้ถึงคุณภาพสินค้าภายในร้านที่จะยุติธรรมและสามารถตรวจสอบที่มาที่ไปได้ทุกชิ้น นั่นหมายถึงมันไม่ใช่รถที่โดนโจรกรรมมาขาย ซึ่งแน่นอนรถที่อยู่ในแหล่งนี้ไม่ว่าจะเป็นชิ้นส่วน เฟรม และเครื่องยนต์หรือเครื่องติดเฟรมที่ปราศจากอุปกรณ์ควบรวมต่างๆ ล้วนแล้วแต่เป็นการนำเข้า โดยใช้ชื่อที่นำเข้ามาเป็นชิ้นส่วนอะไหล่เก่าทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเข้ามาด้วยสภาพสมบูรณ์หรือไม่ ต่างจากรถใหม่มากนักก็ถูกประทับตราการนำเข้ามาเป็นอะไหล่เก่าที่นำมาเพื่อซ่อมโดยทั้งสิ้น ในกรณีนี้ยกเว้นรถจากบริษัทที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นดีลเลอร์จากเจ้าของแบรนด์โดยทางตรง ซึ่งในปัจจุบันเริ่มเห็นเป็รรูปธรรมมากขึ้นทั้งแบรนด์ดังจากฝั่งยุโรปที่เปิดมาก่อนเป็นเวลานานและค่ายญี่ปุ่นที่กำลังเพิ่มขึ้นตามมา

งั้นก็มาดูกันเลยว่าในระหว่าง 2 แหล่งนั้นแตกต่างในการพิจารณายังไง สำหรับความแตกต่างระหว่างรถโกดังกับรถโชว์รูมหรือหน้าร้าน อย่างเช่น รถโกดังจะไม่อยู่ในสภาพที่เต็มคัน ขึ้นอยู่กับเราจะวางเอง ถ้าทางร้านเปิดโอกาสและใจกว้างพอ สภาพไม่พร้อมให้ลองขี่ได้ หรือแม้แต่ให้ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ แต่สามารถเลือกดูสภาพอุปกรณ์ต่างๆ รวมถึงเครื่องยนต์ที่ต้องการได้ หากโกดังขนาดใหญ่ ซึ่งต่างจากรถหน้าร้านหรือร้านโชว์รูมที่ทำการเก็บรายละเอียดเรียบร้อยสามารถติดเครื่องฟังเสียงได้ ส่วนเรื่องลองขี่นั้นขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของแต่ละที่กัน

รถที่โชว์รูมสภาพเรียบร้อยสวยงามแต่อย่าดูอย่างผ่านๆ เพราะการที่ทำสีกลบริ้วรอยนั้นเป็นงานที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วกับชิ้นส่วนที่ถูกทับถมกันมา และเพื่อให้อยู่ในสภาพที่เตะตาลูกค้าเมื่อพบเห็นให้ได้มากที่สุด จึงมีการซ่อมแซมตามสภาพเพื่อลดค่าใช้จ่ายและเพิ่มกำไรให้กับรถคันดังกล่าว ฉะนั้นจึงมีบางร้านที่ต้องการกำไรมากจนลืมคิดถึงจรรยาบรรณ ดันทุรังซ่อมไม่ว่าจะอยู่สภาพไหนเพื่อจำหน่ายเป็นอะไหล่ หรือ ประกอบขึ้นเป็นคันไว้หลอกขายกันไปคราวๆ

ฉะนั้นไม่ว่าที่ไหนก็ดีตามกำลังทรัพย์คุณจึงต้องอาศัยพื้นฐานและความรู้ไว้บ้างเป็นดีที่สุด การซื้อรถใหญ่สักคันนั้น จึงควรสังเกตให้ทั่วทุกจุด เช่น ร่องรอยการชน หรือการล้มจากอุบัติเหตุ ซึ่งจะฟ้องด้วยริ้วรอยบนตัวเครื่องหรือตัวถัง และชุดสีหากยังไม่มีการย้อมแมว ถ้าเป็นรถแน็กเก็ต หรือประเภทที่ไม่มีแฟริ่งปกคลุมจะดูง่ายหน่อย รถที่มีร่องรอยการซ่อมตัวถังควรหลีกเลี่ยง เพราะคิดให้บวกกับความเสียหายได้เลยว่าคันนี้อาจเสียศูนย์ไปแล้ว หรือถ้ามีการเก็บงานจนไม่เหลือร่องรอยให้พยายามสังเกตตามแนวเชื่อม ว่ามีจุดไหนที่มีแนวเชื่อมผิดแปลกจากแนวเชื่อมอื่นๆ บนตัวรถ ถ้าตาดีเจอตอคุณจะสามารถทราบเลยว่ารถคันนี้เจออะไรมาบ้าง ทางด้านชุดสี ส่วนมากจะถูกซ่อมและเก็บสี ซึ่งไม่มีผลต่อโพซิชั่นของรถ ทำให้มองข้ามเป็นประเด็นรองๆ ไปได้เลย แต่อย่าลืมเงื่อนไขหลังการขายด้วยเพื่อว่ามีปัญหาตามมา

สำหรับรถที่มีตัวถังเป็นเฟรมอลูมินั่ม ซึ่งจะตบตากันยาก เพราะคุณสมบัติของตัวมันเองที่เบาและแข็ง การบิดตัวน้อยทำให้การเสียรูปทรงแต่ยังคงสภาพนั้นแทบไม่มี หนักๆ ก็ฉีก แตกร้าวกันไปเลย และการทำสีเฟรมนั้นยิ่งเป็นเรื่องที่ควรหลีกเลื่ยงเพราะในข้อสังเกตแล้วระบบสีส่วนมากจากโรงงานผู้ผลิตจะใช้ระบบ เพาเดอร์โค๊ดติ้ง เทคโนโลยีขั้นสูงในระบบตัวถังอลูมินั่ม ซึ่งถ้าเฟรมที่คุณเห็นมีสีที่ไม่เป็นเช่นสเปคเดิม สติ๊กเกอร์คุมสเปคมีละอองฝุ่นสี ชัดเจนเลยว่าต้องเจอมาหนักอย่างแน่นอน